Texxty na litere - g

"Słodka Bazylia" - tak się nazywa bar.
Zamknięty, bo minęła już dwunasta.
Tak ciepło tu. Wychodzić trochę żal.
Ostatnie szklanki chowa barman.

Dopijam wino, sięgam już po płaszcz.
W kieszeni mam monetę dla pianisty.
Nad klawiaturš widzę smutnš twarz
na piramidzie nut - szklankę whisky.

On mówi: - Proszę, powiedz jak to jest,
dlaczego wszystko trzeba chować na tym œwiecie?
Ja tu co noc na dwa, na trzy, na szeœć,
a to jest przecież całe moje życie.

Dziœ rano zostawiła mnie dziewczyna,
bo jednej rzeczy ukryć nie umiałem:
że w chwili kiedy siadam do pianina
zapominam, że mam duszę i mam ciało.
Przerwał i spojrzał gdzieœ w mrok pustej sali,
a ja monetę obracałem w palcach...
- Przepraszam, powiedziałem, pan zapali?
I czy pan mógłby zagrać jeszcze tego walca...

Patrzyliœmy na siebie jeszcze dobrš chwilę.
Barman ponuro patrzył na zegarek.
Więc wyszperałem parę groszy na napiwek
i ruszyłem w stronę drzwi, przez pustš salę.

Idšc myœlałem, widzisz, stary, tak to jest.
To co mówiłeœ jest mi jakby skšdœ znajome.
To piwo i ty... i na ulicy deszcz...
I każdy z parasolem w swojš stronę...
Na pewno wkrótce znajdzie się dziewczyna,
Co myœli, czuje, kocha i potrafi...
Więc zanim znowu jutro sišdziesz do pianina,
Wyrzuć tylko kilka niepotrzebnych fotografii.