Pianista i Ja
Kiedy podnieść się nie możesz
I ogarnia cię zwątpienie,
Wtedy nie płacz, ptaku, nie płacz.
Ponieś głowę w stronę nieba,
Uwierz skrzydłom,
Własnym skrzydłom,
One kiedyś ci pomogą
Unieść się nad ziemię, wstać.
Lot twój będzie tak wysoki,
Lot twój będzie tak daleki,
Ile wiary i nadziei
Własnym skrzydłom możesz dać.
A jak będziesz w pierwszym locie,
Bliżej nieba, dalej ziemi,
Nie zapomnij tam, w przestrzeni
Nie zapomnij tam, w błękicie
O tym małym skrawku ziemi,
Gdzie powstało twoje życie.
I ogarnia cię zwątpienie,
Wtedy nie płacz, ptaku, nie płacz.
Ponieś głowę w stronę nieba,
Uwierz skrzydłom,
Własnym skrzydłom,
One kiedyś ci pomogą
Unieść się nad ziemię, wstać.
Lot twój będzie tak wysoki,
Lot twój będzie tak daleki,
Ile wiary i nadziei
Własnym skrzydłom możesz dać.
A jak będziesz w pierwszym locie,
Bliżej nieba, dalej ziemi,
Nie zapomnij tam, w przestrzeni
Nie zapomnij tam, w błękicie
O tym małym skrawku ziemi,
Gdzie powstało twoje życie.