Texxty na litere - g

Na ulicy Słowiczej, na ulicy zmyœlonej
Nie ma wcale kamienic, tylko same balkony.

Pozawieszał je niegdyœ na pozornych zawiasach
Obłškany architekt, który żył w tych czasach.

Nikt z przechodniów nie dotarł do zmyœlonej ulicy -
Unikajš jej szklarze i wędrowni muzycy,
Tylko księżyc zarzuca na balkony swš pełnię
I przepływa bez cienia, niewidzialny zupełnie...

Na balkonach sš róże, a na różach słowiki.
Róże mdlejš po nocach od słowiczej muzyki,
A to wszystko się dzieje, jakby działo się we œnie,
A zarazem istniało poza snem jednoczeœnie...

Nikt z przechodniów...

I nie sposób odróżnić mgły od snu, co tak œciœle
Mgłš się staje, jak dotšd w żadnym innym zamyœle -
A ty błškasz się nocš po ulicy Słowiczej
Pełna westchnień tłumionych i niewiernych słodyczy

I ku górze wycišgasz przezroczyste swe dłonie
Bym ukazał się tobie na zmyœlonym balkonie -

A tu księżyc zarzuca na balkony swš pełnie
I przepływa bez cienia, niewidzialny zupełnie...